İki gece önce kimisi sabah namazına kalkmış, kimisi ise uykularının en derin yerinde yakalanmışlar depreme. Kimisi kurtulabilmiş kimisi ise kurtulamamış. Kim bilebilir ki, depremin ansızın gelip de yuvalarının başlarına yıkılacağını, diğer depremlerde olduğu gibi. Şimdi Elazığ bölgesinde kimisi yaşam mücadelesi veriyor, kimisi yaralarını sarmaya çalışıyor, kimisi geçim kaynağı olan sağ kalmış hayvanlarını kurtarmaya çalışıyor, kimisi ise ölen yakınlarını toprağa veriyor. Hayat yine de devam ediyor ne kadar zor olsa da. Ama yine de ölüm her an kapıda. En önemlisi depreme dayanıklı yapılar yapılmalı, baştan savılmamalı evler yapılırken!
Depremde ölenlere Allah’tan rahmet, yakınlarına ise başsağlığı diliyorum. Umarım en kısa zamanda o yaralar sarılır. Onlar şimdi uzatılacak sıcak bir el bekliyor bu soğukta.